Beni anlaşılmaz, beni sevimsiz, cismimi soysuz ve soğuk kılan; o kopuk, o yaygaracı, o bencil ve menfaatçi değiştiriciye lanet olsun.
Hangi cevaba doğru ilerlesem cümle içinde doldurulmamış boşluklar olduğunu görüyorum. Mide bulantım şiddetlendikçe daha fazla, daha hızlı dönmek dönmek dönmek istiyorum ! Aklımın akustik sancıları yeterince tatlı. Yine de biliyorum ki bir beden büyüğünü giydirmeden edemeyecekler. Biricik kaosumun tarifi yok. Çünkü; tutkunu olduğum cümlelerin hiç söylenmediği hiç duyulmadığı bir hayatın sahibini oynuyorum.
Ama herkes kendi illüzyonu ile öpüşürken müziği kapatmanın hiçbir yararı olmayacak, görüyorsun.
Elif Yaren
...
Bardağı kırık olanlar varmış. Bu güzel. Esasen benim için ''o bardak hiç yok''.
Bazı cümlelere duyduğum ihtiyacın asla karşılanamayacak olması hayatımı acıtıyor. Yalanın kokusunu millerce öteden alabiliyorum artık.
sana yazdığım masadan başımı sağa çevirdiğimde gördüğüm kapının ardındaki yalnızca bir mevsim değil. bu seninle birlikte göremediğimiz ikinci kar yağışı. ve bu da yan yana olamadığımızın fotoğrafı.
27 Ocak 2012, İstanbul
gerçeğe adapte olamayışımın sonuçlarına tutundum. bir başka sonuç yaratmak için hayatın sınırlarını zorluyorum. bu birilerini güldürüyor. kuşkusuz birilerini de fena halde ağlatıyor... öyle bir yerden girmiştim ki bu hikayenin içine, sık sık 'öksürüyordum' sanırım - yanılmıyorum. bu yüzden bunun yinesi, yenideni, yarası ve kanaması yok ! yer çekimsiz bir ortamda soluyorum. soluduğum şeyi bir hayal et. hayal et ve bırakma.
ocak 12.
